Mauri 2 maand

Onze Mauri is donderdag al twee maanden geworden. Wat gaat die tijd toch ongelooflijk snel en wat wordt onze kleine vent snel groot.

Maandag mogen we terug naar kind en gezin. Ik benieuwd hoeveel hij nu al weegt en hoeveel hij ondertussen alweer gegroeid is. Zijn pyjama's in maatje 62 zijn wat de lengte betreft al weer te klein aan het worden. Maar maatje 68 is in de breedte nog veel te groot voor hem. Gelukkig is het veel te warm om een pyjama aan te doen en kan hij lekker slapen in zijn body'ke. Overdag draagt hij dan pyjama's die uit twee stuks bestaan of gewoon die koddige kleertjes.

Morgen krijgt hij ook zijn eerste spuitjes. Hopelijk heeft hij er nadien geen last van. Mijn hartje breekt nu al aan de gedachte hem te horen huilen omdat er daar een dokter een naald in zijn lijfje prikt. Hoe zielig.

Gisteren heeft hij ook al van de pijn liggen huilen. Maar dan was het wel een beetje zijn eigen schuld. Soms kan hij zo in de weer zijn dat hij met zijn handjes vuistjes maakt en zo op zijn gezicht slaat. Gisteren was dat vlak tegen zijn oogje en dat moet pijn hebben gedaan.

Nu hij twee maanden oud is, heeft hij al vanalles bijgeleerd. Hij lacht voortdurend als je naar hem kijkt en je hem even wat woordjes toegooid. Ook kan hij kirren als de beste. Gisteren heeft hij aan zijn oma zeker 5 minuten aan een stuk zitten babbelen en wij maar lachen waardoor hij nog meer begon te babbelen. Zalig om hem zo gelukkig te zien.

Ook begint hij zijn handjes te ontdekken. Hij kon ze al redelijk goed naar zijn mond brengen, maar nu houdt hij ze voor zijn ogen en kijkt er (soms met een schele blik) naar. In zijn box hebben we nu ook een speelboog geplaatst en dat vindt hij heerlijk. Hij slaat misschien nog niet gericht naar de speeltjes, maar vindt het zalig als die heen en weer bengelen als hij er naar zwaait. Ook het vrolijke beertje die lichtjes heeft, vindt hij om te lachen.

Wanneer hij in het badje ligt, dan kan hij het ook niet laten om te lachen en vrolijk met zijn handjes op het water te pletsen zodat mama ook gewassen is.
Daarnaast kunnen we ons geen flinkere zoon bedenken. Gisteren zijn we gaan wokken samen met zijn tante en vriend. Voor het eerst mee op restaurant. Hij keek zijn ogen uit naar al het volk en die lichtjes. En in die drukte heeft hij toch mooi een uurtje liggen slapen. Niet één keer heeft hij zich druk gemaakt. Zalig gewoon voor ons. Hopelijk is hij later ook zo flink als we ergens gaan eten.

Volgende week zondag geven we een babyborrel voor onze kleine grote jongen. En er zal veel volk zijn. Lekker leuk voor hem al zal hij er nu nog niet veel aan hebben. Maar toch leuk dat de familie met hem kennis kan maken. Hopelijk is hij even flink als anders. en lacht hij iedereen vrolijk toe.